Kritisch GroenLinks


Maatschappelijke buitenwacht betreurt autisme GroenLinks by lintabak
5 juli, 2007, 9:44 am
Filed under: Toekomstdiscussie

Geen actief relatiebeheer, ongevoeligheid voor commentaar op standpunten en een eizeren-heinig vasthouden aan de eigen overtuiging: dit was het oordeel van vertegenwoordigers van ondermeer Greenpeace, FNV en de Stichting Abou Lakrak over GroenLinks op een bijeenkomst van Kritisch GroenLinks op zaterdag 23 juni.  Lees het verslag van Dick Janssen.

Het doel van de bijeenkomst was tweeledig:
1. Verdieping van de kritiek, met name op het punt van de relaties tussen GroenLinks en maatschappelijke beweging,
2. Verkenning rol en positie van Kritisch GroenLinks als beweging binnen GroenLinks.

De opkomst was goed. Circa vijftig aanwezigen gaven gehoor aan de oproep. Paulus de Wilt nam het voorzitterschap op zich. Als toehoorders waren uitgenodigd Henk Nijhof, voorzitter GroenLinks, en bestuurslid Jolanda Terpstra.

Verdieping van de kritiek
Een kritiekpunt vanuit Kritisch GroenLinks is het ernstig verschralen van de ban met de maatschappelijke bewegingen. Om de mechanismen te achterhalen waar deze verschraling zijn oorzaken vindt, waren enkele personen werkzaam binnen die bewegingen uitgenodigd, soms (nog) lid, soms niet meer.

Bas Leege (FNV Bondgenoten) zei te zijn afgehaakt na het lezen van Vrijheid Eerlijk Delen. Op dat moment was hij werkzaam in de sectoren waar mensen van een zeer minimaal inkomen moesten rondkomen en waar harde CAO-afspraken nodig zijn om in ieder geval die inkomens hard te krijgen. Je hebt het dan over 10 euro bruto per uur! Hij kon VED niet anders interpreteren dan dat de bonden zich niet meer voor deze groepen mochten inspannen om outsiders op de arbeidsmarkt meer kansen te geven. Dat was voor hem een breekpunt. Uiteraard zit er altijd spanning tussen belangen van groepen waar je voor opkomt, maar zo gemakkelijk het belang van de ene zwakke partij tegen die van een andere inruilen was voor hem de druppel. Het autistisch gedrag van de fractie en de fractievoorzitter op de vele stevige reacties van leden in de bonden hebben tot een uittocht van vakbondsleden uit GroenLinks geleid. Er is niet gezocht naar mogelijkheden om tot elkaar te komen. De leden in de bonden voelden zich in hun hemd staan. Daarmee ontzegt GroenLinks zich van de expertise van een traditioneel belangrijke partner wat zal leiden tot verdere verschraling van de standpunten en inzet van GroenLinks op sociaal-economisch terrein.
Het standpunt over ontslagrecht zoals afgelopen week in de Volkrant verwoord door Ineke van Gent, Jeanette van Donge, Femke Halsema en Paulus de Wilt geeft aan dat het ook anders had gekund.

Wolfgang Richert (Greenpeace) was een aantal jaren fractieassistent en medewerker van Marijke Vos. In die tijd was de fractie sterk gefocust op het behalen van concrete resultaten door een initiatiefwet ten behoeve van gebruik van certificering van tropisch hout. Die focus mist hij nu. In zijn contacten nu vanuit Greenpeace ziet hij onder meer PvdA (Samson), SP en ChristenUnie als veel beter benaderbaar dan GroenLinks. Het contact met de GrLi-fractie verloopt uiterst moeizaam, afspraken worden op het laatste moment afgezegd, er wordt niet teruggebeld. Onduidelijk is wat de achtergrond daarvan is. Andere partijen zijn ook selectief in waar ze op in gaan, maar men is daar duidelijk over. In ieder geval onderneemt GroenLinks momenteel geen duidelijk herkenbare initiatieven, of men claimt bijvoorbeeld CoolClimate zodanig dat andere partijen buiten de deur worden gehouden, wat als contraproductief wordt ervaren. Focus, initiatief en profilering ontbreekt.

Frank Köhler (directeur MilieuDefensie), aanwezig als lid, beklemtoont dat vanuit de milieubeweging vooral de partijen worden benaderd die het verschil kunnen maken, dus met name PvdA en CU. En de partij voor de Dieren. Dat betekent dat vanuit de milieubewegingen GroenLinks geen exclusieve aandacht krijgt.

Mustapha Chbab, fractievoorzitter van GroenLinks Delfshaven, beschrijft hoe de relaties tussen GroenLinks en de zelforganisaties en migrantenorganisaties ernstig verschraald zijn, zelfs onderkent hij een tendens binnen GroenLinks dat zelforganisaties als contraproductief worden ervaren. Hij betreurt dat, omdat hij meent dat zelforganisaties een goede rol kunnen vervullen bij de inburgering en emancipatie van migranten. Enerzijds onderlinge ontmoeting en steun, anderzijds steun bij het wegwijs maken in de Nederlandse samenleving. Vanuit zijn emancipatorische doelstellingen zou GroenLinks juist een stevige band met migrantenorganisaties moeten hebben, maar die is verloren gegaan. De PvdA is er in geslaagd om die rol van GroenLinks over te nemen. In sommige (deel)gemeenten probeert de SP haar achterstand op dit punt in te halen. Hij betreurt dat GroenLinks deze groepen links laat liggen omdat de steun van PvdA en SP meer materieel dan emancipatorisch is gericht.

Willem Hoogendijk (Stichting Aarde) kiest een wat andere insteek. Hij ziet bij GroenLinks een inhoudelijke koerswending waarbij meer op technologische oplossingen wordt gekoerst en de fundamentele discussie over relatie tussen de bevrijding van de arbeid en de bedreiging van de aarde is verlaten. Daarmee verlies je je basis en ben je ook niet meer in staat om scherp te focussen. Hij verwijst daarbij naar de strategie van de CU waarbij men juist de inhoud voorop stelde en jaar na jaar verdiepte wat zich uiteindelijk uitbetaald in een geloofwaardige politiek en dus ook groei. Gebrek aan inhoudelijke en historische kennis werd bij dit punt gezien als oorzaak van de verschraling. Het nadenken over bijvoorbeeld economische krimpscenario’s is blijkbaar taboe.

Discussie
In de discussie naar aanleiding van de presentatie werden nogal verschillende invalshoeken gekozen. Belangrijke constateringen waren dat de partij, met name de Tweede Kamer-fractie werd hierbij het meest genoemd, maar ook werden opmerkingen gemaakt over het Wetenschappelijk Bureau en fracties in gemeenten waar zich hetzelfde verschijnsel voordoet, in zekere zin zich geïsoleerd opstelt. Standpunten kunnen daardoor als het ware verstenen terwijl de maatschappelijke beweging verder vooruit is. Ook werd een duidelijk gebrek aan scholing ervaren. Daarbij werd ook verwezen naar het teloorgaan van kennisoverdracht op afdelingsniveau bij het schrappen van het afgevaardigdencongres ten behoeve van een ledencongres. Ook op werkvloerniveau binnen de partij vindt daardoor gaan scholing plaats en beschikt de partijtop als het ware over een kennismonopolie. Het congresmodel zoals het nu functioneert maakt het ook onmogelijk om van onderop vernieuwende of andere inzichten aan te dragen en de besluitvorming te beïnvloeden. De optelsom van al deze mechanismen bevorderen een zeker autisme; de fractie kan door het congres niet of hooguit marginaal gecorrigeerd worden in haar opvattingen.

Rol Kritisch GroenLinks
Vervolgens vond ook een discussie plaats over de verschillende commissies die nu aan het werk zijn. Men was ronduit zeer ontevreden over de procedure hoe die commissies zijn samengesteld: door het partijbestuur. De partijraad heeft getracht hierin te corrigeren, maar dat is slechts gedeeltelijk gelukt. Ondanks dat het partijbestuur wellicht bij haar benoemingen en procedures de beste intenties heeft, pakt dit niet goed uit. Zelfs als een commissies alleen een procedurele rol heeft om alle geluiden binnen de partij naar boven te krijgen, dan nog dienen alle belangrijke geledingen zich in de commissies vertegenwoordigd te weten opdat men ook de juiste processen inzet om alle geluiden hoorbaar te krijgen. En elke commissie levert uiteindelijk een eindrapport met aanbevelingen voor, en daarin moet het geluid van alle geledingen verankerd zijn
De partijraad heeft bedongen dat in de drie commissies (Van Oijk II) nog meer leden benoemd kunnen worden en we besluiten een pool van Kritisch GroenLinksers te vormen om die plekken te vullen.

Toekomst
Om over de toekomstige rol en positie van GroenLinks door te praten was te weinig tijd over. Het voorstel om een persbericht te maken werd afgewezen. Benadrukt werd dat Kritisch GroenLinks geen organisatie is, maar niet meer dan een lijst van e-mailadressen. Een kleine kerngroep bereid de bijeenkomsten voor. Het is niet meer dan dat. Tony Beerling (voorzitter federatie Amsterdam) benadrukte dat het van groot belang is dat Kritisch GroenLinks zich profileert als positieve kracht.
Henk Nijhof bedankt de voorzitter om aanwezig te mogen zijn geweest en hij zal hetgeen naar voren is gebracht nadrukkelijk betrekken bij zijn inzet voor de partij.

Activiteiten
1. deelname aan commissies Van Ojik II
2. in september bijeenkomst om resultaten Van Ojik I te leggen naast Manifest om op basis daarvan concrete initiatieven richting congres voor te bereiden.

De kerngroep beraadt zich hoe met nieuwe maatschappelijke bewegingen die op groter afstand staan van GroenLinks dan de `traditionele´ maatschappelijke bewegingen waar vandaag over en met werd gesproken betrokken kunnen worden bij het nadenken over de relatie tussen GroenLinks als partij en bewegingen die dezelfde doelen nastreven: knokken voor wat kwetsbaar is.

Oproep: de kerngroep is een klein gezelschap van druk bezette mensen. Extra denk- en werkkracht is zeer welkom. Volgende bijeenkomst 3 juli 18.00- 20.00 u stadhuis Amsterdam (kamer nog nader overeen te komen).

Dick Jansen, 24 juni 2007

Advertenties

2 reacties so far
Plaats een reactie

Opmerkelijk is dat het ‘Kritisch Manifest’ zelf de relatie met maatschappelijke bewegingen niet op de prioriteitenlijst plaats… Hoe komt dat?

Reactie door cadat

Waarschijnlijk door het autisme van de opstellers, het is meermalen gesuggereerd!

Reactie door lintabak




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: